Παρ' όλα αυτά.. old habbits die hard.
Αγαπάμε τη γλώσσα μας. Την προωθούμε.. Την βοηθάμε.! Γιατί αν δεν το κάνουμε εμείς.. ποιος θα το κάνει? ;)
Και τώρα στο point μας. Γιατί πρέπει οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων να είναι τόσο περίπλοκες; Γιατί δε μπορεί απλά, να, αυτή να είναι μια φίλη σου, αυτός ο αδερφός σου, και αυτή η μαμά της κολλητής σου. Τυχαία παραδείγματα όλα, απλά προσπαθώ να βγάλω κάτι μέσα από αυτό. Κάποιες φορές σκέφτεσαι κάτι και χωρίς να δώσεις πολλή σημασία το λες κάπου, το εμπιστεύεσαι. Και μετά αυτός που το εμπιστεύτηκες didn't look like.. that worthy (να, γι' αυτό αγαπάμε αγγλικά!) και το είπε αλλού, και έγινε παρεξήγηση. Και τώρα είσαι ανάμεσα σε 2, που ο ένας έκανε κάτι που δεν έπρεπε και ο άλλος νιώθει προδομένος από σένα, και γενικά μπέρδεμα φίλε μου.
Γιατί να μην είμαστε όλοι ανοιχτοί.. Να, εσένα σε συμπαθώ γιατί έχεις κάνει αυτό και αυτό, όμως θυμάμαι που είχες πει αυτό και έχω μια επιφύλαξη. Εσένα, σε αντίθεση, δε μπορώ να σε εμπιστευτώ ξανά, αλλά θα συνεχίσω να σου μιλάω, με τα τυπικά, για να μην δείχνω κομπλεξική.
Ορισμένοι, έχουν μάθει να βάζουν τους ανθρώπους γύρω τους σε κουτάκια. I guess.. δε ξέρω αν αυτό διευκολύνει ή περιπλέκει τα πράγματα.
Απλά είναι δύσκολο -γιατί όχι ακαρόρθωτο- να ξέρεις τι είναι μέσα στο μυαλό του άλλου.. Δε μπορείς να επικρίνεις, γιατί σίγουρα έχεις-είχες-ή θα βρεθείς στη θέση του.
Τι να πει κανείς.. Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν ξεδιάλυνα τίποτα. Μάλλον τα έκανα να φαντάζουν ακόμα πιο perplexed.
Ένα πάντως πράγμα μπορώ να το θυμάμαι. Όταν έχεις να κάνεις μια επιλογή, ανάμεσα σε δύο πράγματα, ακόμα και σε μια πολύ σημαντική επιλογή, ρίξε ένα νόμισμα. Δεν λειτουργεί γιατί κάνει την επιλογή για σένα. Απλά γιατί αυτό το ελάχιστο χρονικό διάστημα που το νόμισμα είναι στον αέρα, ξαφνικά ξέρεις τι ελπίζεις να δείξει το νόμισμα. ;)
Καλή βδομάδα σε όλους!
xxx
No comments:
Post a Comment