.

Αυτή η στιγμή
που τον βλέπεις μπροστά σου.
Και νιώθεις οτι χάνεις τη γη
κάτω απο τα πόδια σου..
Οι χτύποι της καρδιάς σου
πολλαπλασιάζονται ..πολλαπλασιάζονται..
Νιώθεις μια ζαλάδα, μια θολούρα..
Φτιάχνεις λίγο τα μαλλιά σου διακριτικά
χωρίς να ελέγχεις τις κινήσεις σου
παίζεις με κάτι αμήχανα στα χέρια σου
κοιτάς αυτόν που μιλάει και προσποιήσαι πως ακους
αλλα δεν έχεις παρακολουθήσει λέξη..
Πλησιάζει.. τον κοιτάς, ή μάλλον τον αποφεύγεις
για να μην καρφωθείς, αλλά σε βλέπει και πλησιάζει
η καρδιά σου πάει να σπάσει, λες τώρα θα κάνει μπαμ..
Μιλάς, μπορεί και να χάσεις τα λόγια σου, δε νιώθεις
Χαμογελάς, φτιάχνεις τα μαλλιά σου και λίγο τα ρούχα σου
Αυτή η αίσθηση.. όλο αυτό..

Εγώ.....; Όχι, δε το χω νιώσει ποτέ..