Two unpublised texts and Im not sure its ending here. Truth is, I dont really know how to talk abt that kind of stuff. Unexperienced, huh? Wish I knew what's going on inside my head. It's funny cause I once hoped Id find out what's happening inside his.
The say.. be careful what you wish for. Dont they? So I asked for love.. huh.
Τη τελευταία φορά που βρέθηκα εδώ, ζητούσα να γνωρίσω για λίγο την αγάπη. Το να αισθάνεσαι πως κάποιος ενδιαφέρεται για σένα όσο αληθινά ενδιαφέρεσαι και εσύ. Να νιώθεις αυτό το σκύρτημα.
Το 2017 ήταν γεμάτο εκπλήξεις. Το 2017 μου γνώρισε αυτόν.
Έχει πλάκα, kinda ironing, λόγω ηλικίας και ολικού image.
έχει αυτό το κάτι. είναι η μουσική που ακούει; τα ταξίδια που έχει πάει και ονειρεύεται να πάει; είναι το μυαλό του; είναι οι γνώσεις του; η ωριμότητα που φαίνεται πως έχει; η σιγουριά που θυμίζει κάποιον μεγαλύτερο που έχει μάθει τη ζωή απ η καλή και από την ανάποδη;.. είναι ο τρόπος που μιλάει; είναι το χαμόγελό του;.. είναι τα μάτια του; είναι το βλέμμα που με καρφώνει με κατανόηση και χαμογελάει σα να ξέρει τι σκέτομαι; είναι το αίσθημα ότι σαν μεγαλύτερη ξέρω κάτι περισσότερο;..
αν ήταν ένα αυτό που με έκανε να ξαναδώ τη ζωή λίγο διαφορετικά, ήταν αυτό:
η συζήτησή μας σ αυτή τη βιβλιοθήκη
και αυτό το αίσθημα ότι σε ξέρω χρόνια.
Το οικείο αίσθημα που έχω σπάνια ακόμα και με ανθρώπους που γνωρίζω πολύ και καλά.
Το αίσθημα ότι μπορώ να μοιραστώ το οτιδήποτε μαζί σου χωρίς να φοβάμαι κριτική και αντιδράσεις.
Ένα ανεξήγητο συναίσθημα ότι θα καταλάβεις.
Μπορεί να είμαι τόσο χαζή;
Μάλλον η απάντηση είναι ναι.! Και όχι, δε με κατηγορώ. Δε μπορώ να τα βάλω μαζί μου,
ούτε να το δω σαν άλλη μια προσπάθεια αυτο-τιμωρίας. Γιατί όσο και να έχω πονέσει με αυτή την ιστορία, το πηλίκο είναι το ίδιο. Χαίρομαι που τον γνώρισα. Κι ας μη μιλάμε. Είμαι χαρούμενη που ξέρω πως υπάρχει. Μπορεί να μην ήταν για μένα. Μπορεί να μην ξαναμιλήσουμε ποτέ. μπορει να μη θέλει να με ξαναδεί μπροστά του. Όμως για μένα, έστω αυτό το λίγο, ήταν πολύ. Ήταν μαγικό
Άραγε έτσι είναι η αγάπη;
Maybe one day I'll find out
xxx
Δεν ήθελα να το λήξω έτσι!
Το 2017 τελειώνει. Μου έμαθε όμως πολλά! Εκτός απο αυτόν.. μου έφερε και άλλους ανθρώπους. Σωστούς για μένα και λιγότερο σωστούς.. Με έφερε κοντά στον εαυτό μου. Στο ποια ήθελα και ποια θέλω να γίνω. Ίσως και λίγο πιο κοντά στο ποια είμαι! το 2017 δεν ήταν τόσο κακό. Ελπίζω να φύγει ήρεμα. και η επόμενη χρονιά που θα ακολουθήσει να με εκπλήξει επιτέλους ευχάριστα. Αχ, κάποτε θα μου το φυλάει και εμένα.. έτσι δεν είναι;
Υγεία και αγάπη.
Τι άλλο να ζητήσει κανείς και να μην ζητάει περιττά;
Κατερίνα
xx
The say.. be careful what you wish for. Dont they? So I asked for love.. huh.
Τη τελευταία φορά που βρέθηκα εδώ, ζητούσα να γνωρίσω για λίγο την αγάπη. Το να αισθάνεσαι πως κάποιος ενδιαφέρεται για σένα όσο αληθινά ενδιαφέρεσαι και εσύ. Να νιώθεις αυτό το σκύρτημα.
Το 2017 ήταν γεμάτο εκπλήξεις. Το 2017 μου γνώρισε αυτόν.
Έχει πλάκα, kinda ironing, λόγω ηλικίας και ολικού image.
έχει αυτό το κάτι. είναι η μουσική που ακούει; τα ταξίδια που έχει πάει και ονειρεύεται να πάει; είναι το μυαλό του; είναι οι γνώσεις του; η ωριμότητα που φαίνεται πως έχει; η σιγουριά που θυμίζει κάποιον μεγαλύτερο που έχει μάθει τη ζωή απ η καλή και από την ανάποδη;.. είναι ο τρόπος που μιλάει; είναι το χαμόγελό του;.. είναι τα μάτια του; είναι το βλέμμα που με καρφώνει με κατανόηση και χαμογελάει σα να ξέρει τι σκέτομαι; είναι το αίσθημα ότι σαν μεγαλύτερη ξέρω κάτι περισσότερο;..
αν ήταν ένα αυτό που με έκανε να ξαναδώ τη ζωή λίγο διαφορετικά, ήταν αυτό:
η συζήτησή μας σ αυτή τη βιβλιοθήκη
και αυτό το αίσθημα ότι σε ξέρω χρόνια.
Το οικείο αίσθημα που έχω σπάνια ακόμα και με ανθρώπους που γνωρίζω πολύ και καλά.
Το αίσθημα ότι μπορώ να μοιραστώ το οτιδήποτε μαζί σου χωρίς να φοβάμαι κριτική και αντιδράσεις.
Ένα ανεξήγητο συναίσθημα ότι θα καταλάβεις.
Μπορεί να είμαι τόσο χαζή;
Μάλλον η απάντηση είναι ναι.! Και όχι, δε με κατηγορώ. Δε μπορώ να τα βάλω μαζί μου,
ούτε να το δω σαν άλλη μια προσπάθεια αυτο-τιμωρίας. Γιατί όσο και να έχω πονέσει με αυτή την ιστορία, το πηλίκο είναι το ίδιο. Χαίρομαι που τον γνώρισα. Κι ας μη μιλάμε. Είμαι χαρούμενη που ξέρω πως υπάρχει. Μπορεί να μην ήταν για μένα. Μπορεί να μην ξαναμιλήσουμε ποτέ. μπορει να μη θέλει να με ξαναδεί μπροστά του. Όμως για μένα, έστω αυτό το λίγο, ήταν πολύ. Ήταν μαγικό
Άραγε έτσι είναι η αγάπη;
Maybe one day I'll find out
xxx
Δεν ήθελα να το λήξω έτσι!
Το 2017 τελειώνει. Μου έμαθε όμως πολλά! Εκτός απο αυτόν.. μου έφερε και άλλους ανθρώπους. Σωστούς για μένα και λιγότερο σωστούς.. Με έφερε κοντά στον εαυτό μου. Στο ποια ήθελα και ποια θέλω να γίνω. Ίσως και λίγο πιο κοντά στο ποια είμαι! το 2017 δεν ήταν τόσο κακό. Ελπίζω να φύγει ήρεμα. και η επόμενη χρονιά που θα ακολουθήσει να με εκπλήξει επιτέλους ευχάριστα. Αχ, κάποτε θα μου το φυλάει και εμένα.. έτσι δεν είναι;
Υγεία και αγάπη.
Τι άλλο να ζητήσει κανείς και να μην ζητάει περιττά;
Κατερίνα
xx
No comments:
Post a Comment