Tuesday, September 6, 2011

Sunset it our eyes

Θες να πλανταξεις στο κλαμα; Δες παλιες σου φωτογραφιες. Φωτογραφιες απο τοτε που ησουν 6-7 χρονων και η μαμα σου σε εβγαζε συνεχεια φωτογραφιες και βιντεακια να τραγουδας, να χορευεις, να ποζαρεις, και να κανεις τα δικα σου. Απο την εποχη της πραγματικης αθωοτητας και αφελειας, της αισθησης οτι ολα στον κοσμο ειναι αγνα και ασφαλη.
Φωτογραφιες απο την εποχη που δεν ειχε φωλιασει στην ψυχη σου ουτε η ζηλεια, ουτε ο ανταγωνισμος. Που γνωριζες ανθρωπους και απο το χαμογελο τους καταλαβαινες αν ειναι αληθινοι η οχι, που ηθελες να γνωρισεις ολον τον κοσμο και δε φοβοσουν να χαλασεις το προσωπο σου με γκριματσες και αστειες φατσες. Που γελουσες αδιαφορωντας για το χαμογελο σου και τα δοντια σου, που φοραγες οτι ηθελες χωρις να φοβασαι μηπως κατι σε παχαινει, σε κονταινει η σε ασχημαινει. Φωτογραφιες που στα ματια σου μπορεις να διακρινεις ενα καταπρασινο λιβαδι ομορφιας, αγνοτητας και ευτυχιας, και το μονο που θες ειναι να περνας καλα, να εχεις αυτους που σε αγαπανε κοντα σου και μονο τοτε, ησουν ευτυχισμενη. Τα παιδια ειναι τα πιο ευτυχισμενα πλασματα στον κοσμο. Οι ευθυνες ειναι που γερνανε τους ανθρωπους, οχι τα χρονια. Να μεινω στην ψυχη σαν παιδι.. Στην ψυχη, σαν παιδι να μεινω..

We just used our imagination

No comments:

Post a Comment